حرف زدن پشت سر همکاران خود را متوقف کنید

زمانی که از افراد درباره غیبت کردن و شایعه‌­پراکنی در محل کار می‌­پرسیم، آن­ها چنین واکنش نشان می‌دهند که «قطعا ما در چنین بحث‌­هایی شرکت نمی­‌کنیم» و با چهره‌ه­ای حق به جانب این پرسش را توهین‌آمیز تلقی می­‌کنند. اما وقتی نوع پرسش را تغییر می­‌دهیم و بحث شرکت در یک «گفت و گوی تاییدی[1]» را مطرح می‌­کنیم، شرایط متفاوت می‌­شود. محتوای گفت و گوهای تاییدی و شایعه‌پراکانه شامل موارد زیر است:

  • گرفتن تایید دیگران در مورد داشتن روابط کاری چالش‌­برانگیز و تجارب شخصی منفی در هنگام کار با یکی از همکارانتان که در آنجا حضور ندارد
  • پرس و جو و کنکاش دربار­ه­‌ی همکاری که در حال حاضر در محل کار خود نیست

اکثر افراد انجام چنین مواردی را تایید می‌کنند و آن را جزو برنامه­‌ی روزانه­‌ی کاری خود می‌دانند.

ytdr

اکثر مدیران و رهبران این رفتارها را معمولی و نوعی «آرام شدن[2]» می‌­پندارند و به آن به چشم تایید داده­‌های عملکردی افراد می‌نگرند، اما این رفتارها نوعی شایعه‌­پراکنی در محیط کار است.

محققین شایعه‌پراکنی را «صحبت غیر رسمی و ارزیابی­‌کننده‌ در مورد شخصی که در سازمان حضور ندارد و در میان گروهی از افراد رخ می‌دهد» تعریف می‌کنند.

از اثرات مخرب این شایعات ‌می‌­توان به، کاهش اعتماد و روحیه افراد، ضربه‌­زدن به اعتبار فردی و حرفه‌ای افراد، آسیب­‌های روحی و افزایش اضطراب اشاره کرد. برای افرادی که تمایلی به دادن بازخور مستقیم و گفت و گو با همکاران خود ندارند، غیبت­‌کردن نوعی راه فرار است. با صحبت کردن و انتقاد از رفتار دیگران درغیاب آن‌ها، فرصت برقراری یک رابطه‌­ی درست و استفاده از فرهنگ غنی بازخور دادن را از دست می‌­دهید.  معمولا از این شا­یعات به عنوان راهی برای جمع‌­آوری شواهد جهت خوراک تفکرات و اعتقادات خود استفاده می­‌کنیم.

ترک عادت غیبت کردن و شایعه­‌پراکنی در محیط کار، کارسختی است زیرا حس تایید شدن نظرات، رضایت­‌بخش است. همچنین صحبت کردن پشت سر دیگران از بازخور دادن به آن‌ها و بحث‌­کردن رودررو، کار راحت­‌تری است. اما استراتژی­‌های متعددی وجود دارد که می‌­تواند به ترک این عادات کمک کند:

  • ابتدا باید قبول کنید که نام این نوع صحبت­‌ها، غیبت­‌کردن است تا بتوانید آ­ن را متوقف کنید.

اگر گفت و گوهای غیر رسمی در غیاب افراد صورت گیرد و هدف از آن­‌ها تایید برداشت­‌های شخصی ما باشد نه یافتن یک راه ­حل سازنده، پس شما در شایعه‌­پراکنی و غیبت کردن در محیط کار مشارکت کرده­‌اید.  می‌­توان جهت این نوع از گفت­ و گوها را با پرسیدن دو سوال تغییر داد:

اول اینکه از طرف مقابل خود بپرسید « این نوع صحبت شما مانند غیبت کردن است، آیا نیت شما چیز دیگری است؟» دوم اینکه بگویید «چگونه می‌­توانم برای رسیدن به خروجی بهتر، به شما کمک کنم؟»

بهتر است در بحث‌های مفیدتری مانند جلسات طوفان فکری، حل مساله و مربی گری در محیط کار شرکت کرد تا اتلاف وقت و مشارکت در تایید یک مشکل و شایعه‌پراکنی.

  • از خود و دیگران بپرسید که چرا احتیاج دارید تا رفتاری که در دیگران دیده‌­اید را شخص دیگری تایید کند.

اگر هدفتان از این کار گرفتن تایید دیگران در مورد برداشت‌های شخصی خود و حمایت از نظریات شما است، نباید دیگران را در این نوع بحث و گفت و گوها شریک کنید.

  • یک سیاست تحت عنوان «اگر با من مشکلی دارید، لطفا آن را با خودم مطرح کنید» را برای خود اتخاذ کنید و دیگران را از آن مطلع سازید.

اگر فردی نیز شروع به شایعه پراکنی درباره‌­ی شخص دیگری کرد به او یادآور شوید که «آیا قبلا با خود این فرد صحبت کرده‌­اید؟ و مشکل ایجاد شده را با او درمیان گذاشته‌اید؟ » و این سیاست را به او یادآور شوید.

  • محیطی باز برای دادن بازخور فراهم کنید.

هرچه بیشتر بازخور دادن (چه بازخور مثبت و چه منفی) را در محیط کار رواج دهید، افراد کمتر به دنبال روش­‌های جایگزین برای ابراز ناراحتی و نگرانی خود هستند. بهتر است بازخور دادن را به جلسات بررسی عملکرد سالانه موکول نکنید و آن را در دستورکار جلسات ماهانه خود نیز قرار دهید.

نتیجه‌گیری

حرف زدن پشت سر دیگران و ترویج برداشت‌های شخصی از رفتار دیگران، یک استراتژی ارتباطی مخرب است که تاثیر منفی بر روی  افراد، تیم‌­های کاری و کل سازمان می­‌گذارد. با متوقف کردن چنین رفتارهایی و جایگزین کردن روش‌­های ارتباطی مفیدتر و سالم‌­تر، رواج فرهنگ مشارکت کردن در حل مساله و بازخور دادن، می‌­توان به رشد و شکوفایی روابط و سازمان کمک کرد.

 

[1] confirmation expedition

[2] blowing off steam

برگرفته از : Harvard Business Review

https://goo.gl/Y7pZRQ