۷ راه برای افزایش مسئولیت‌پذیری در سازمان

Dollarphotoclub_30172031-1024x10241

ممکن است به نظر شما هم مسئولیت‌پذیری یک ویژگی درونی باشد و نتوان افراد را به زور مسئولیت‌پذیر کرد. این نظر تا حدی درست است اما انسان‌ها از محیط اطرافشان یاد می‌گیرند. زمانی که محیط کار طوری طراحی شود که مسئولیت‌پذیری را تشویق کند، افزایش آن را در افراد مشاهده خواهید کرد. زمانی که محیط کار اینگونه نباشد ممکن است عملکرد بسیار بالایی از طرف برخی افراد مشاهده کنید اما فقط تا زمانی که این افراد دست از تلاش بردارند و به دنبال شغل جدیدی بگردند.

محیط کار مسئولیت‌پذیر در یک شب به وجود نمی‌آید بلکه باید عناصر مورد نیاز آن وجود داشته باشد. زمان و توجهتان را باید در کجا صرف کنید تا محیط مسئولیت‌پذیر ایجاد کنید؟

  1. نقش‌های مشخص، رهبری تیمی و مالکیت فردی: زمانی که نقش‌ها و فرایندها مبهم باشد افراد نمی‌توانند مسئولیت‌پذیر باشند. رفع ابهامات در خصوص کارهایی که افراد انجام می‌دهند و نحوه‌ی پیشرفت کارها قدم مهمی است. زمانی که مسئولیت‌پذیری در یک تیم وجود دارد، اعضا به خوبی شکاف‌ها را شناسایی می‌کنند، نقش‌ها و فرایندهای جدید را می‌آموزند و در نهایت تیم تواناتری ایجاد می‌کنند.
  2. احساس مالکیت در قبال نتایج تیم: مسئولیت‌پذیری تیمی چطور عمل می‌کند؟ بر روی فرایندهای تیم تمرکز کنید. تیم چطور برای دستیابی به اهداف و نتایج تلاش می‌کند؟ آیا اعضای تیم اثربخش هستند؟ آیا اعضا ۱۰۰٪ احساس می‌کنند برای بهبود فرایندها مسئولند؟ هرکدام از اعضا باید وظیفه داشته باشند که به دنبال اطلاعات بگردند، بازخور دریافت کنند و ارائه دهند و در هر زمان که احساس کردند تیم به اقدامات اصلاحی نیاز دارد، این مسئله را مطرح کنند.
  3. داشتن آزادی، پشتیبانی و کنترل در تنظیم اولویت‌ها: اکثر مسائل چند پاسخ صحیح دارند، پس به افراد آزادی و کنترل لازم را بدهید تا بتوانند تصمیم بگیرند. راه حل‌های اولیه که اعضای تیمتان ارائه می‌دهند احتمالاً راه‌حل‌های خیلی خوبی باشند. به جای اعمال نظر خود، سعی کنید این راه‌حل‌ها را بهبود دهید. پشتیبانی بسیار کلیدی است، مطمئن شوید که افراد منابع، دانش و کمک مورد نیاز را دارا هستند. با این رویکرد اعضای تیم می‌توانند مهارت‌ها، اعتماد به نفس و حس مالکیت خود را افزایش دهند.
  4. مسئولیت‌پذیری به منظور تنبیه نیست: اگر هدف شما از ایجاد مسئولیت‌پذیری فقط این است که بدانید در صورت عدم دسترسی به اهداف چه کسی را باید تنبیه کنید، فقط در ایجاد ترس موفق خواهید شد. دیگر هیچ‌کس نمی‌خواهد نوآوری انجام دهد یا یک ایده‌ی نو را آزمایش کند و ریسک‌پذیری از بین می‌رود. زمانی که داستان تنبیه شدن فردی که قصد داشته است کار جدیدی انجام دهد در سازمان پخش شود، بقیه کارکنان دیگر تمایلی به پیدا کردن راه‌حل‌ها نوآورانه نخواهند داشت.
  5. مسئولیت‌پذیری به منظور بهبود است: مسئولیت‌پذیری پایه‌ای برای ایجاد یک سازمان یادگیرنده است. اگر به دنبال فرایندهای با کیفیت بالا و قابل حفظ و نگهداری هستید، باید ببینید چه چیزهایی به خوبی کار می‌کنند و چه چیزهایی مشکل دارند و سعی کنید دلایل آن را متوجه شوید. برای رسیدن به این هدف، هر فرد باید صادقانه بگوید چه چیزهایی را میداند، چه نظری دارد و چه کاری را انجام داده است (یا انجام نداده است). یک اقدام مهمی که می‌توانید برای پشتیبانی از فضای یادگیری در سازمانتان انجام دهید استفاده از رویکرد سیستمی در کنار مسئول قرار دادن افراد است. سعی کنید بفهمید چه چیزهایی بر روی فرایند، سیستم، فرهنگ یا شرایط اثر گذاشته است.
  6. انتظار ارزیابی: در یک سازمان مسئولیت‌پذیر، هیچ‌کس انتظار ندارد که فعالیت‌هایش مشاهده نشوند. در واقع افراد به دنبال بازخور می‌گردند زیرا می‌دانند که این بازخور برای بهبود فرایند و افزایش دانش آنهاست. این سازمان‌ها از انواع بازخورها برای ارزیابی سلامت و موفقیت مدیریت، فرایند یا واحد استفاده می‌شود. سازمان‌هایی که از چند ابزار بازخور استفاده نمی‌کنند، زمانی به کمبودها پی می‌برند که دیر شده است.

درستی اهمیت دارد: زمانی که افراد به آنچه می‌گویند عمل نمی‌کنند مورد بازخواست قرار می‌گیرند. زمانی که فردی به هدفی نمی‌رسد، آن را اذعان می‌کند برای بهبود تلاش می‌کند. شخصی معمولاً به اهداف نمیرسد؟ ممکن است دلیل آن تعهد پایین باشد و نشانه‌ای از وجود مشکل در فرهنگ مسئولیت‌پذیری سازمان شما می‌باشد.

برگرفته از وبسایت Forbes