اهمیت یادگیری دائمی

Screen-Shot-2015-05-29-at-10.16.00-AM

اینکه صرفاً مدرک دانشگاهی خود را گرفته‌اید نمی‌تواند دلیل خوبی برای این باشد که دیگر به دنبال یادگیری نباشید. فرایند یادگیری تازه شروع شده است! وقتی برای مدتی بعد از تحصیل مشغول به کار می‌شوید، متوجه خواهید شد که بسیاری از چیزهایی که در دانشگاه یاد گرفته‌اید در دنیای واقعی کسب‌وکار کاربرد ندارند، بلکه در دنیای واقعی مهارت‌های دیگری نیز مورد نیاز هستند. یادگیری دائمی فقط ثبت‌نام کردن در دوره‌های آموزشی مختلف نیست، بلکه آماده نگهداشتن ذهن نیز می‌باشد.

مسائل پایه‌ای

تفاوت اصلی بین تحصیل و یادگیری دائمی در سن فرد یادگیرنده و این نکته نهفته است که فقط یکی از این دو داوطلبانه می‌باشد. به همین دلیل است که دائماً افرادی در سنین ۴۰ یا ۵۰ سالگی می‌بینید که در دوره‌های آموزشی ثبت‌نام کرده‌اند و یا در یک سخن‌رانی شرکت می‌کنند. این افراد تلاش می‌کنند در زندگی خود تفاوتی ایجاد کنند. همچنین دلیل مهم دیگر فعالیت ذهنی است که توسط یادگیری به کار می‌افتد، وقتی افراد پیر می‌شوند، عملکرد مغز آنها دیگر مانند دوران جوانی نیست، در نتیجه به حرکت در آوردن ذهن می‌تواند اقدام مثبتی باشد. همچنین با یادگیری می‌توانید اعتماد به نفس خود را افزایش دهید، انعطاف‌پذیری خود را در مقابل چیزهای جدید آزمایش کنید و به زندگی خود هیجان تزریق کنید. یادگیری دائمی فقط ثبت‌نام در دوره‌های آموزشی نیست بلکه می‌توان با سفرهای آموزشی، تحقیق و فعالیت در اجتماع نیز به انجام برسد. حل یک پازل یا جدول در روزنامه هم می‌توانند جذاب و آموزنده باشند.

توسعه‌ی فردی

زمانی که کمی از کار خود خسته می‌شوید یا احساس می‌کنید زندگیتان حوصله سربر شده است، ممکن است شروع به یافتن تفریحات و فعالیت‌های جدیدی کنید. ممکن است به سمت یک فعالیت مربوط به کارتان بروید یا یک مهارت را یاد بگیرید که در گذشته برای آن زمان نداشتید.

به دلیل اینکه این کار کاملاً داوطلبانه است و معمولاً برای پیشرفت حرفه‌ای انجام نمی‌شود، می‌توانید خودتان انتخاب کنید که چه چیزی یاد بگیرید. بسیاری از افراد به سراغ زبان‌های جدید یا مهارت‌های کامپیوتری می‌روند و برخی به سمت مهارت‌های عملی‌تر مثل کوزه‌گری، نجاری و یا هنرهای دستی می‌روند. در این صورت افراد هم ذهن خود را فعال می‌کنند و هم جسم خود را که راه مناسبی برای جلوگیری از بیماری‌های ذهنی و جسمی می‌باشد. اگر همیشه دوست داشتید که بافندگی یاد بگیرید، دهه‌های ۴۰ یا ۵۰ زندگی می‌توانند زمان مناسبی باشند.

توسعه‌ی حرفه‌ای

زمانی که قصد دارید یک شغل جدید پیدا کنید، باید بدانید که رزومه‌ی شما به تنهایی کافی نیست. یافتن کار فقط به اینکه چه چیزهایی میدانید مربوط نمی‌شود، بلکه مهارت‌های عملی شما نیز اهمیت زیادی دارند. زمانی که به دنبال کار هستید، دانش اضافه‌ی شما مزیت شما در مقابل دیگران می‌باشد. به همین دلیل است که افراد باید حتی زمانی که به پست مورد نظر خود رسیدند نیز به دنبال یادگیری بیشتر باشند. زمانی که در مورد یادگیری دائمی با هدف حرفه‌ای صحبت می‌کنید، از شما انتظار می‌رود که از موقعیت‌هایی که توسط کارفرما فراهم می‌شود استفاده کنید. موقعیت‌هایی مثل آموزش‌های رسمی، سمینارها، مربی‌گری و سایر موارد. درگیر بودن در این موقعیت‌ها نشان می‌دهد که شما دائماً به دنبال یادگیری هستید و شغل خود را جدی می‌گیرید. همچنین این مهارت‌های جدید می‌تواند برای شما ترفیع و پست سازمانی بهتری به ارمغان بیاورد. به علاوه می‌توانید در زمینه‌های دیگر صنعت خود تخصص کسب کنید و زمانی که کار فعلی برای شما رضایت‌بخش نبود به سمت موقعیت‌های دیگر بروید.

فواید

با اینکه فایده‌ی اصلی یادگیری دائمی، یادگرفتن چیزهای جدید است، اما این کار فواید شخصی و حرفه‌ای دیگری نیز دارد. افرادی که این کار را انجام می‌دهند انگیزه‌ی بیشتری برای کارهای روزمره و توانایی ذهنی بالاتری دارند، لذت بیشتری از زندگی خود می‌برند و دوستان جدیدی پیدا می‌کنند، در زندگی حرفه‌ای خود فرصت‌های بیشتری پیدا می‌کنند، در مقایسه با رقبای خود در موقعیت بهتری هستند و در نهایت به کارکنان بهتری تبدیل می‌شوند.

تلاش برای بهبود دائمی به خودی خود می‌تواند یک هدف باشد. باید به یاد داشته باشید که یادگیری چیزی نیست که مجبور به انجام آن هستید، بلکه چیزی است که برای آن اشتیاق دارید.

 

برگرفته از وبسایت Pick The Brain

۷ راه برای افزایش مسئولیت‌پذیری در سازمان

Dollarphotoclub_30172031-1024x10241

ممکن است به نظر شما هم مسئولیت‌پذیری یک ویژگی درونی باشد و نتوان افراد را به زور مسئولیت‌پذیر کرد. این نظر تا حدی درست است اما انسان‌ها از محیط اطرافشان یاد می‌گیرند. زمانی که محیط کار طوری طراحی شود که مسئولیت‌پذیری را تشویق کند، افزایش آن را در افراد مشاهده خواهید کرد. زمانی که محیط کار اینگونه نباشد ممکن است عملکرد بسیار بالایی از طرف برخی افراد مشاهده کنید اما فقط تا زمانی که این افراد دست از تلاش بردارند و به دنبال شغل جدیدی بگردند.

محیط کار مسئولیت‌پذیر در یک شب به وجود نمی‌آید بلکه باید عناصر مورد نیاز آن وجود داشته باشد. زمان و توجهتان را باید در کجا صرف کنید تا محیط مسئولیت‌پذیر ایجاد کنید؟

  1. نقش‌های مشخص، رهبری تیمی و مالکیت فردی: زمانی که نقش‌ها و فرایندها مبهم باشد افراد نمی‌توانند مسئولیت‌پذیر باشند. رفع ابهامات در خصوص کارهایی که افراد انجام می‌دهند و نحوه‌ی پیشرفت کارها قدم مهمی است. زمانی که مسئولیت‌پذیری در یک تیم وجود دارد، اعضا به خوبی شکاف‌ها را شناسایی می‌کنند، نقش‌ها و فرایندهای جدید را می‌آموزند و در نهایت تیم تواناتری ایجاد می‌کنند.
  2. احساس مالکیت در قبال نتایج تیم: مسئولیت‌پذیری تیمی چطور عمل می‌کند؟ بر روی فرایندهای تیم تمرکز کنید. تیم چطور برای دستیابی به اهداف و نتایج تلاش می‌کند؟ آیا اعضای تیم اثربخش هستند؟ آیا اعضا ۱۰۰٪ احساس می‌کنند برای بهبود فرایندها مسئولند؟ هرکدام از اعضا باید وظیفه داشته باشند که به دنبال اطلاعات بگردند، بازخور دریافت کنند و ارائه دهند و در هر زمان که احساس کردند تیم به اقدامات اصلاحی نیاز دارد، این مسئله را مطرح کنند.
  3. داشتن آزادی، پشتیبانی و کنترل در تنظیم اولویت‌ها: اکثر مسائل چند پاسخ صحیح دارند، پس به افراد آزادی و کنترل لازم را بدهید تا بتوانند تصمیم بگیرند. راه حل‌های اولیه که اعضای تیمتان ارائه می‌دهند احتمالاً راه‌حل‌های خیلی خوبی باشند. به جای اعمال نظر خود، سعی کنید این راه‌حل‌ها را بهبود دهید. پشتیبانی بسیار کلیدی است، مطمئن شوید که افراد منابع، دانش و کمک مورد نیاز را دارا هستند. با این رویکرد اعضای تیم می‌توانند مهارت‌ها، اعتماد به نفس و حس مالکیت خود را افزایش دهند.
  4. مسئولیت‌پذیری به منظور تنبیه نیست: اگر هدف شما از ایجاد مسئولیت‌پذیری فقط این است که بدانید در صورت عدم دسترسی به اهداف چه کسی را باید تنبیه کنید، فقط در ایجاد ترس موفق خواهید شد. دیگر هیچ‌کس نمی‌خواهد نوآوری انجام دهد یا یک ایده‌ی نو را آزمایش کند و ریسک‌پذیری از بین می‌رود. زمانی که داستان تنبیه شدن فردی که قصد داشته است کار جدیدی انجام دهد در سازمان پخش شود، بقیه کارکنان دیگر تمایلی به پیدا کردن راه‌حل‌ها نوآورانه نخواهند داشت.
  5. مسئولیت‌پذیری به منظور بهبود است: مسئولیت‌پذیری پایه‌ای برای ایجاد یک سازمان یادگیرنده است. اگر به دنبال فرایندهای با کیفیت بالا و قابل حفظ و نگهداری هستید، باید ببینید چه چیزهایی به خوبی کار می‌کنند و چه چیزهایی مشکل دارند و سعی کنید دلایل آن را متوجه شوید. برای رسیدن به این هدف، هر فرد باید صادقانه بگوید چه چیزهایی را میداند، چه نظری دارد و چه کاری را انجام داده است (یا انجام نداده است). یک اقدام مهمی که می‌توانید برای پشتیبانی از فضای یادگیری در سازمانتان انجام دهید استفاده از رویکرد سیستمی در کنار مسئول قرار دادن افراد است. سعی کنید بفهمید چه چیزهایی بر روی فرایند، سیستم، فرهنگ یا شرایط اثر گذاشته است.
  6. انتظار ارزیابی: در یک سازمان مسئولیت‌پذیر، هیچ‌کس انتظار ندارد که فعالیت‌هایش مشاهده نشوند. در واقع افراد به دنبال بازخور می‌گردند زیرا می‌دانند که این بازخور برای بهبود فرایند و افزایش دانش آنهاست. این سازمان‌ها از انواع بازخورها برای ارزیابی سلامت و موفقیت مدیریت، فرایند یا واحد استفاده می‌شود. سازمان‌هایی که از چند ابزار بازخور استفاده نمی‌کنند، زمانی به کمبودها پی می‌برند که دیر شده است.

درستی اهمیت دارد: زمانی که افراد به آنچه می‌گویند عمل نمی‌کنند مورد بازخواست قرار می‌گیرند. زمانی که فردی به هدفی نمی‌رسد، آن را اذعان می‌کند برای بهبود تلاش می‌کند. شخصی معمولاً به اهداف نمیرسد؟ ممکن است دلیل آن تعهد پایین باشد و نشانه‌ای از وجود مشکل در فرهنگ مسئولیت‌پذیری سازمان شما می‌باشد.

برگرفته از وبسایت Forbes